Eleven, an inelegant number

Że wiersz. Może i. W końcu wtorek. I osobista preferencja: zbieram wiersze z motywem ćmy. Osobista to mania, związana z tym, że – teraz będzie osobiście – wiele lat temu jeden z bliskich mi wówczas ludzi, zabił ćmę tylko dlatego, że ja z kolei poprosiłam inną osobę w pokoju, żeby jej pomogła wylecieć, bo nie chciałam, by stała się jej krzywda. Ot, tyle. Z jakiegoś powodu miałam akurat moment rozbuchanej empatii i pomyślałam sobie, że taka ćma nawet nie ma duszy i odchodzi w ciemność, przestając istnieć. I, jak to przy rozbuchanej empatii, sobie wyobraziłam. Na moment jakby człowiek utracił wiarę w cokolwiek i jakby faktycznie umarł. Inni z moich znajomych, którzy z nami wówczas byli, do dzisiaj twierdzą, że aż się przerazili, bo nigdy wcześniej ani potem nie widzieli, żeby tak źle wyglądała, ta zbladła i ogólnie przestraszyła się, jak w tamtym momencie.
      Jeśli ktoś zna więc jakieś wierszydła o ćmach, to niech śmiało mnie informuje. ; - ) A teraz przechodzimy do klasyka, czyli Andrzeja Sosnowskiego.

Wiersz dla czytelnika

Zamglone jezioro. W drodze nad zatokę
mieliśmy deszcz na twarzach i poziomki w ustach.
Nic nie chciało się przetrzeć. Rzęsiste horyzonty.
Zapadał wieczór, zrywając czarny brezent.
Z czasem księżyc. Obok szkielet ryby,
czyli chmura, ale promienna jak ażurowy abażur.
A potem arkosolium w ścianie leśnego bunkra,
do którego prowadził nasz poziomkowy okop...
nie, to zbyt piękne. Inscenizowane
w chińskich półcieniach specjalnie dla ciebie.
Nie przygryzaj warg. Masz już krew na ustach.
To od tych poziomek. Chodźmy, nic tu nie ma.

Zorzynku. Co miałoby być, prócz tego, że nic?
Pamiętam deszcz kodów kreskowych w oczach,
kiedy zmieniłem cię w ćmę. Żegnaj.
Jak kokardka dymu wiążesz mi światło latarki,
miotasz się jak szalona i wpadasz w moje włosy.
W moich włosach nie ma schronienia dla ciem,
ćmo, moje włosy to piekło, ryzykowna przystań,
czarna matnia, Meduza, hańczańska rosiczka.
Teraz patrz. To hienady. Miej ostatnie słowo.



Obowiązkowo fiki przerzucamy.
Fandom: Hetalia
Bohaterowie: Polska, a juści, Rosja, Prusy, Niemcy, Anglia, Turcja i w ogóle.
Dla: awnalii
Varia: zbiór humorystycznych miniaturek, poza ogólną koncepcją nic z anime/mangi nie jest wzięte vel kanonu ze świecą szukać.